Het verhaal van zuster Sema

Salaam aleikoem.

Ik lees al geruime tijd de verschillende verhalen van nieuwe moslima's.
Ik ben nu 26 jaar, getrouwd met een Turkse man en heb 2 kinderen.
Ik zal een beetje vertellen hoe ik moslim ben geworden en met de islam in aanmerking ben gekomen.
Ik vind het altijd moeilijk om wat te schrijven, maar ik doe mijn best.

Zelf ben ik Nederlands en ook moslima geworden. Toen ik 17 jaar was ging ik op
vakantie naar Turkije. Daar ontmoete ik een leuke Turkse jongen, nu mijn man.
Mijn vakantie zat erop en ik ging weer terug naar Nederland. Eerst had ik wel mijn twijfels
of hij wel serieus was. Toen ik weer terug in Nederland was belde we elkaar regelmatig en
schreven regelmatig brieven. Ik had ondertussen 3 verschillende vakantiebaantjes, zodat ik
in de herfstvakantie voor 1 weekje naar hem toe kon. Ja, want ik zat nog op school.

In de herfstvakantie ben ik heen geweest en alles was heel vertrouwd en die week vloog om.
We schreven weer en belde weer wat af. Ik haalde boeken over de islam en begon en ook vroeg ik
hem om verhalen over de islam te vertellen. Hij vond het erg leuk dat ik zo geiinteresseerd was.
Pas 8 maanden later had ik weer zomervakantie en ging ik voor 5 weken naar Turkije.

Hij heeft mij toen meegenomen naar zij familie. Zij ontvingen mij met open armen. Ik voelde mij
meteen thuis. Wel liep ik met schoenen naar binnen en begreep later dat ze die altijd uitdeden.
Nou ja, iedere keer leer ik weer wat.

Mijn man is ook nog naar Nederland op vakantie geweest voor twee weken. Het was ook wel moeilijk om hem hierheen te krijgen. In 1998 is het toch gelukt om hem hierheen te krijgen en ondertussen hebben we twee ondeugende kinderen.

Voordat mijn 1ste kind werd geboren vond ik dat ik, als ik voor de islam koos er 100% voor moest gaan.
Ik at al geen varkensvlees, dronk geen alcohol en was al bezig met bidden. En ik besloot ook
om nu een hoofddoek te dragen. Mijn ouders hebben mijn keuze altijd gerespecteerd, daar ben ik wel
blij om. Wel vinden ze het jammer dat ik mijn haren bedekt. "Je hebt van dat mooie haar".
"Kijk die Turkse vrouwen dragen toch ook geen hoofddoek". "Waarom draag je geen broek, dat mag toch wel"
Ja, soms heeft mijn moeder daar nog wel moeite mee. Maar ik ben gelukkig met mijn geloof en
hoop dat mijn familie ook een dag gaat nadenken hoe alles werkelijk is.

Dit is een beetje mijn verhaal in het kort.

Veel liefs, Sema

Helaas hebben we geen actueel email adres meer van Sema, dus we kunnen geen reacties doorsturen.